ตอนนี้ผมก็ยังคนคิดถึงคนที่ผมเคยรักแม้ว่าคนที่ผมเคยรักนั้นจะไม่รักผมแล้ว แต่ผมก็ดีใจที่ได้เห็นคนที่ผมรักนั้นมีความสุขกับคนที่เค้ารัก  ผมไม่สามารถพูดได้ว่าผมเป็นคนที่รักคุณมากที่สุดเพราะคุณอาจจะเจอผู้ชายที่ดีกว่าผมและรักคุณมากกว่าผม  แต่ในทางกลับกันนั้นเอง ผมคิดว่าสิ่งที่ผมพูดไปนั้นแทบจะเป็นเรื่องโกหกทั้งสิ้น  ผมพยายามหลอกตัวเองว่าควรจะดีใจที่ได้เห็นคุณได้รักกับคนที่คุณรักคุณได้เจอกับผู้ชายที่ดีกว่า ซึ่งมันไม่ใช่  ผมคิดอยู่เสมอว่าผมเป็นคนที่รักคุณมากที่สุด ผมสามรถเป็นผู้ชายที่ดีที่สุดสำหรับคุณ แต่ทุกอย่างนั้นมันเป็นเพียงแค่ความคิดของผม ซึ่ง ผมไม่อาจที่จะรู้ความคิดของคุณได้
เมื่อตอนเลิกกันผมคิดอยู่เสมอว่า ผมผิดอะไรทำอะไรพลาดไปรึปล่าว เอาใจใส่ดูแลตัวคุณไม่พอเหรอ
ขอเวลาให้แก้ตัวซักครั้งได้มั้ย แต่ผมก็ไม่ได้รับคำตอบกลับมา หรืออาจเป็นเพียงแค่เหตุผลง่ายๆคือ
คุณไม่รักผม แค่นั้น ถ้าเพียงคุณพูดประโยคนี้ซักครั้ง ผมก็อาจจะเปลี่ยนความคิดของผมไปได้
แต่คุณไม่เคยพูด ผมใช้เวลานั่งคอยความหวัง คอยคำตอบจากคุณ เป็นเวลาถึง 4 ปี ไม่เคยแม้ที่จะมองพูดหญิงคนอื่น รอวันที่คุณจะคิดถึงผม ผมไม่ได้หวังอยู่แล้วว่าคุณจะรักผมรึปล่าว ผมขอเวลาซัก1-3 ชั่วโมง อยู่กับคุณ และนั่งมองตาของคุณ เท่านี้ผมก็คงจะได้รู้คำถามที่ผมรอมาถึง 4 ปี  แต่มันคงจะไม่มีอีกแล้วใช่มั้ย แต่ถึงอย่างไรก็ตามนะ ผมก็ยังรักคน ผมไม่สนหรอกว่าคุณไปทำอะไรมาบ้าง ขอเพียงแค่คุณหันกลับมามองผม เป็นคนท้ายที่สุดของหัวใจคุณ  ก็พอแล้ว....